Νόσος Graves’
lazarouendo.gr

Νόσος Graves’

Τί είναι ο θυρεοειδής αδένας;

Η νόσος του Graves’ είναι μια μορφή υπερθυρεοειδισμού.  Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας, σε σχήμα πεταλούδας και βρίσκεται στο κατώτερο μέρος της πρόσθιας επιφάνειας του τραχήλου.

Παράγει τις θυρεοειδικές ορμόνες οι οποίες, μέσω του αίματος, μεταφέρονται σε κάθε ιστό του σώματος. Bοηθούν στην ορθή διαχείριση της ενέργειας, της σωστής θερμοκρασίας του σώματος και στην καλή λειτουργία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των μυών, του γαστρεντερικού συστήματος και άλλων οργάνων.

 

Τί προκαλεί τη νόσο Graves’;

Η νόσος ενεργοποιείται από μια διαδικασία στο ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος. Το ανοσοποιητικό, υπό φυσιολογικές συνθήκες, μας προστατεύει από ξένους εισβολείς, όπως τα βακτήρια και οι ιοί. Δρά καταστρέφοντας τους ξένους εισβολείς με τα αντισώματα, τα οποία παράγονται από τα λεμφοκύτταρα.

Συχνά όμως, το ανοσοποιητικό σύστημα παρασύρεται στην παραγωγή αντισωμάτων. Αυτά μέσω διασταυρούμενης αντίδρασης (cross-reaction), αντιδρούν με πρωτεΐνες των ίδιων των κυττάρων του, προκαλώντας την καταστροφή των κυττάρων αυτών.

Στη νόσο του Graves’, αυτά τα αντισώματα (που ονομάζονται αντισώματα του υποδοχέα της θυρεοτροπίνης TRAb ή ανοσοσφαιρίνες διέγερσης του θυρεοειδούς TSI) κάνουν το αντίθετο. Προκαλούν την υπερδραστηριότητα των θυρεοειδικών κυττάρων.

Τα αντισώματα συνδέονται με υποδοχείς της επιφάνειας των θυρεοειδικών κυττάρων και τα διεγείρουν στο να υπερπαράγουν και να απελευθερώνουν θυρεοειδικές ορμόνες.

Ποιά είναι τα συμπτώματα της νόσου Graves’;

  • Υπερθυρεοειδισμός:

    Η πλειοψηφία των συμπτωμάτων της νόσου προκαλούνται από την υπερβολική παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών από τον θυρεοειδή αδένα. Μερικά από αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: ταχυκαρδία, τρόμο χεριών, απώλεια σωματικού βάρους, διαταραχές ύπνου, μυϊκή αδυναμία, νευροψυχιατρικές διαταραχές και δυσανεξία στη ζέστη.

  • Oφθαλμοπάθεια:

    Η νόσος του Graves’ είναι το μόνο είδος υπερθυρεοειδισμού που σχετίζεται με φλεγμονή των οφθαλμών, οίδημα των ιστών γύρω από τα μάτια και εξόφθαλμο. Συνολικά το 1/3 των ασθενών με νόσο του Graves’ αναπτύσσουν κάποια σημεία και συμπτώματα της οφθαλμοπάθειας Graves’, αλλά μόνο το 5% περίπου έχει μέτρια έως σοβαρή φλεγμονή που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ή μόνιμη διαταραχή της όρασης. Οι ασθενείς που εμφανίζουν οφθαλμικές εκδηλώσεις της νόσου, θα πρέπει να αξιολογηθούν από οφθαλμίατρο και ενδοκρινολόγο.

Η οφθαλμική συμπτωματολογία εμφανίζεται συχνότερα έξι μήνες πριν ή μετά τη διάγνωση της νόσου Graves’. Σπάνια, μπορεί να εμφανιστεί αρκετό διάστημα μετά τη θεραπεία της νόσου. Σε ορισμένους πάλι ασθενείς, ο υπερθυρεοειδισμός δεν εκδηλώνεται ποτέ ή μπορεί να είναι υποθυρεοειδικοί. Σε ότι αφορά στη σοβαρότητα των οφθαλμικών συμπτωμάτων, δε σχετίζεται με τη βαρύτητα του υπερθυρεοειδισμού.

Πρώιμες εκδηλώσεις της διαταραχής είναι η ερυθρότητα ή η φλεγμονή στα μάτια, η διόγκωση των οφθαλμών λόγω φλεγμονής των ιστών πίσω από τον οφθαλμικό βολβό ή η διπλωπία. Η μειωμένη όραση και η διπλωπία εμφανίζονται συνήθως αργότερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι καπνιστές εκδηλώνουν συχνότερα και σε βαρύτερη μορφή οφθαλμική νόσο.

  • Δερματοπάθεια:

    Σπάνια, ασθενείς με νόσο Graves’ εμφανίζουν μια άμορφη κοκκινωπή πάχυνση του δέρματος μπροστά από τις κνήμες, γνωστή ως προκνημιαίο μυξοίδημα (δερματοπάθεια Graves’). Συνήθως είναι ανώδυνη και σχετικά ήπια, αλλά σε λίγες περιπτώσεις είναι επώδυνη. Όπως και με την οφθαλμοπάθεια, έτσι και η δερματοπάθεια δεν εκδηλώνεται ταυτόχρονα με την εμφάνιση του υπερθυρεοειδισμού.

Πώς αντιμετωπίζεται η νόσος Graves‘;

‘Ολοι οι υπερθυρεοειδικοί ασθενείς αντιμετωπίζονται αρχικά με β-αποκλειστές. Οι θεραπευτικές επιλογές για τον έλεγχο του υπερθυρεοειδισμού από τη νόσο Graves’ περιλαμβάνουν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα, τη χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου ή τη χειρουργική επέμβαση.

Ο ενδοκρινολόγος θα ενημερώσει τον ασθενή για την κάθε θεραπευτική επιλογή, αναλύοντας τα οφέλη, τις πιθανές παρενέργειες , τον αναμενόμενο χρόνο ανάκαμψης ή αποκατάστασης και το κόστος.

Λαζάρου Λάζαρος

Ενδοκρινολόγος – Ενδοκρινολογία, Διαβήτης, Μεταβολισμός.

Πηγή Πληροφοριών: American Thyroid Association